அயோத்தித் தீர்ப்பு - வரலாற்றை விழுங்கிய நம்பிக்கை

“இந்த பிரபஞ்சப் பெருவெளி எப்படி படைக்கப்பட்டது என்பதை யாரும் அறிந்திருக்க வில்லை. யாரும் கூறவும் முடியாது. மெய்ஞ் ஞானிகளும், ஜோதிடர்களும் காலத்தை கணித்துக் கூறுபவர்களும் பிரபஞ்சம் படைக்கப் பட்ட பிறகே வந்தவர்கள். அவர்களால் எப்படி பிரபஞ்சம் படைக்கப்பட்ட விதத்தை விண்டுரைக்க முடியும்? அப்போது சூரியனும் இல்லை. சந்திரனும் இல்லை. இரவும் இல்லை. பகலும் இல்லை. அறிவும் இல்லை. அறியாமையும் இல்லை. பிரம்மா மட்டுமே தனது சக்தியை பயன்படுத்தி பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கினான்.”

அயோத்தி வழக்கு தொடர்பாக விசாரித்த மூன்று நீதிபதிகளில் ஒருவரான தரம்வீர் சர்மா தன்னுடைய தீர்ப்புரையில் மேற்கோள் காட்டியுள்ள ரிக் வேத வாசகங்கள் இவை. அவர் தனது தீர்ப்பை 21 பாகங்கள் கொண்ட 5 ஆயிரம் பக்கங்களில் எழுதியுள்ளார்.

அனுமன் பக்தர் என்று தன்னைக் கூறிக் கொள்ளும் தரம்வீர் சர்மாவுக்கு இத்தகைய தீர்ப்பை வழங்கியதற்காக ஆர்எஸ்எஸ் சார்பில் சாமியார்கள் சபை பாராட்டுவிழா நடத்தி மகிழ்ந்துள்ளது.

பிரபஞ்சம் படைக்கப்பட்டது குறித்து ஒவ் வொரு மதமும் ஒவ்வொரு வகையான புராணக் கதைகளை கூறுகின்றன. ஆனால் அறிவியல் கூறும் கோட்பாடுகள் வேறு மாதிரி உள்ளன. பக்தி புராண சொற்பொழிவுகளில் இத்தகைய கதைகள் இடம்பெற்றால் அது குறித்து யாரும் ஆட்சே பிக்கப் போவதில்லை. நாடே பரபரப்போடும், பதட்டத்தோடும் எதிர்பார்த்த ஒரு தீர்ப்பில் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாக்கம் குறித்து பிரமிப் போடு இப்படிக் கூறியுள்ளார் ஒரு நீதிபதி.

இத்தகைய பிரமிப்பும் பக்தி பரவசமும் அவரது தீர்ப்பின் சாராம்சத்திலும் இடம் பெற் றிருப்பது தான் விசித்திரமானது. விபரீதமானது. அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குள்ளாக்கப்பட்ட இடத்தில் தான் ராமர் பிறந்தார். குழந்தை ராமர் பிறந்த இடமாக கருதி பக்தர்கள் வழிபட்டு வந்துள்ளனர் என்று கூறியுள்ள சர்மா, தனது தீர்ப்புரையில் இதற்கு முரண்பட்ட கருத்தையும் கூறியுள்ளார். கடவுள் பிறப்பதும் இல்லை. இறப்பதும் இல்லை. அவருக்கு உருவம் இல்லை. ஆனால் அவரை எந்த உருவத்திலும் வணங்கலாம் என்றும் நீதிபதி கூறியுள்ளார்.

கடவுள் பிறப்பதும் இல்லை, இறப்பதும் இல்லை என்றால் இந்த இடத்தில்தான் ராமர் பிறந்தார் என்று நீதிபதி அறுதியிட்டுக் கூறுவது எப்படி? ராமாவதாரக் கதையின்படி கோசலைக்கு மகனாக ராமன் பிறந்ததாக கூறப்படுகிறது. நரசிம்ம அவதாரம் தோன்றிய இரணியன் கதையின்படி பகவான் தூணிலும் இருப்பார், துரும்பிலும் இருப்பார் என்று கூறப்படுகிறது. இந்த நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண் டால் எல்லா இடத்திலும் கடவுள் இருக்கிறார். கடவுள் இல்லாத இடத்தில் யாரும் எதுவும் செய்ய முடியாது.

60 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நடந்துவந்த இந்த வழக்கில் மூன்று நீதிபதிகளும் தனித் தனியாக தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளனர். மூவரது தீர்ப்பிலும் பொதுவான அம்சமாக கருதப்படுவது சர்ச்சைக் குரிய 2.77 ஏக்கர் நிலப்பகுதியை இந்து மகாசபை, நிர்மோகி அகோரா, சன்னி வக்பு வாரியம் ஆகிய மூன்று அமைப்புகளுக்கும் மூன்றாக பிரித்து வழங்க வேண்டும் என்பதுதான்.

அதிலும் குறிப்பாக ராம் லல்லா விராஜ் எனப்படும் குழந்தை வடிவ ராமர் சிலை வைத்து வழிபடப்படும் மத்திய பகுதி இந்துக்களுக்கும், சீதா ரஸோய் எனப்படும் சமையல்கூடம், ராம் சபூத்ரா எனப்படும் யாக வேதிகை, பண்டார் ஆகிய பகுதிகள் நிர்மோகி அகோரா எனும் அமைப் பிடமும் எஞ்சிய மூன்றில் ஒரு பகுதி வக்பு வாரியத்திடமும் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்பது தீர்ப்பின் சாரம்சம்.

தினமணி நாளேடு தனது தலையங்கத்தில் “நல்ல வேளை, இதே போல இன்னும் ஐந்தாறு பேர் தங்களுக்குத்தான் இந்த இடம் சொந்தம் என்று வழக்கு தொடர்ந்திருந்தால் அவர்களுக்கும் ஒரு பங்கை வழங்கி சுமூகமான சமரசத்திற்கு வழி வகுக் கும் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்குமோ என்னவோ?” என்று பொருத்தமாகவே குறிப்பிட்டிருந்தது.

இந்தத் தீர்ப்பு கிராமத்து ஆலமரத்தில் அமர்ந்துகொண்டு வழங்கப்படும் கட்டப் பஞ்சாயத்தை ஒத்திருக்கிறது என்று பலரும் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.

நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வழங்கப் பட்ட இந்தத் தீர்ப்பை வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் பலரும் விமர்சித்துள்ளனர்.

கே.என்.பணிக்கர், உமா சக்ரவர்த்தி, சைய்யது ஹமீது, ஹர்ஷ் மந்திர் ஆகியோர் கூட்டாக வெளியிட்ட அறிக்கையில் மதச்சார்பின்மைக் கோட்பாட்டை இந்தத் தீர்ப்பு கவனத்தில் கொள்ள வில்லை என்றும், உண்மையை நம்பிக்கை தோற்கடித்து விட்டது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

“கற்பனையின் அடிப்படையில் உருவான நம்பிக்கையை கருதுகோளாகக் கொண்ட இந்தத் தீர்ப்பு ஒரு ஆபத்தான முன்னுதாரணம்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

இந்திய வரலாற்றியல் ஆய்வு மையத்தின் முன்னாள் தலைவரான இர்பான் ஹபீப் கூறு கையில், “ஒரு தரப்புக்கு இரண்டு பகுதி, மற்றொரு தரப்புக்கு ஒரு பகுதி என்ற தீர்ப்பு தர்க்கவியல் அடிப்படையில் அமைந்த ஒன்றல்ல. 1949ம் ஆண்டில்தான் பாபர் மசூதிக்குள் ராமர் சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே அந்த இடத்தில் ராமர் சிலை இருப்பதை ஒரு வலுவான ஆதார மாகக் கொண்டிருப்பது விசித்திரமானது. ஆனால் அதே நேரத்தில் 1992ல் பாபர் மசூதி கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டது குறித்து நீதிபதிகள் கருத்தில் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை என்றும் கூறியுள்ளார்.

தில்லி பல்கலைக்கழகத்தின் வரலாற்றுத் துறை பேராசிரியர், டி.என்.ஷா “வரலாற்று உண்மைகளை கருத்தில் கொள்ளாத தீர்ப்பு இது. புராணங்கள் ஆதாரமாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளதே யன்றி அகழ்வாய்வு முடிவுகள் கருத்தில் கொள்ளப் படவில்லை” என்கிறார்.

2003ம் ஆண்டு பாஜக ஆட்சிக்காலத்தில் மேற்கொள்ளப் பட்ட அகழ்வாய்வும் அதன் முடிவுகளும் நம்பகத்தன்மை கொண்டதல்ல என்கிறார் ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழக அகழ்வாய்வுத்துறையைச் சேர்ந்த சுப்ரியா வர்மா.

நீதிபதிகள் அகர்வாலோ, தரம்வீர் சர்மாவோ கோவில் இருந்த இடத்தில்தான் மசூதி கட்டப்பட்டது என்பதற்கான எந்தவொரு அகழ்வாய்வு முடிவையும் மேற்கோள் காட்ட வில்லை என்றும் சுப்ரியா வர்மா மேலும் கூறுகிறார்.

அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைக்கழகத்தின் அகழ்வாய்வுத் துறை பேராசிரியர் ஜெயா மேனன் கூறுகையில், நீதிபதிகள் கோவில் இருந்த இடத் தில் மசூதி கட்டப்பட்டுள்ளது என்ற கூற்றிற்கு எதை ஆதாரமாகக் கொண்டனர் என்று தெரிய வில்லை. சர்ச்சைக்குரிய இடத்தில் அகழ்வாய்வு நடத்தப்பட்டபோது விலங்குகளின் எலும்புகளும், கண்ணாடி பீங்கான்களும் புதைகுழி இருந்ததற் கான தடயங்களும் கண்டறியப்பட்டன. இவற்றை நீதிமான்கள் கருத்தில் கொண்டார்களா என்பது தெரியவில்லை என்கிறார்.

பண்டைக்கால இந்தியா குறித்த வரலாற்று ஆய்வாளரான ரொமீலா தாப்பர் “வரலாற்றுக் குள்ள மரியாதையை இந்தத் தீர்ப்பு செல்லாக் காசாக்கிவிட்டது. வரலாற்றின் இடத்தில், மத நம்பிக்கையை அமர்த்திவிட்டது” என்று கூறியுள்ள தோடு “மசூதியைக் கட்டுவதற்காக 12ம் நூற்றாண் டில் அங்கிருந்த கோவில் தகர்க்கப்பட்டதாக தீர்ப்பு கூறுகிறது. இதனால் புதியகோவில் கட்டுவதை நியாயப்படுத்தி உள்ளார்கள்” என்றும் கூறியுள்ளார்.

இந்தத் தீர்ப்பால் ஆர்எஸ்எஸ் பரிவாரம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளது. ராமர் பிறந்த இடத்தில் கோவில் கட்டுவதற்கு வழிவகுக்கும் தீர்ப்பு இது என்றார் ஆர்எஸ்எஸ் தலைவர் மோகன் பகவத். மசூதியை இடிக்க ரத யாத்திரை நடத்திய எல்.கே.அத்வானி, தாம் நடத்திய ரத யாத்திரை நியாயமானது என்பதை இந்தத் தீர்ப்பு உறுதி செய்துவிட்டது என்கிறார்.

சங்கரராமன் கொலை வழக்கில் சிக்கியுள்ள காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் ஜெயேந்திரர் தீர்ப்பை வரவேற்றதோடு அந்த இடத்தை முஸ்லிம்கள் விட்டுக்கொடுத்துவிட வேண்டுமென்றும் இது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்த தாம் உதவத் தயார் என்றும் கூறுகிறார்.

இந்த தீர்ப்பை குதூகலமாக வரவேற்றுள்ள ஆர்எஸ்எஸ் குடும்பத்தினர் பேச்சுவார்த்தை மூலம் சமரசத் தீர்வு காண முன்வரவேண்டுமென முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு அழைப்பு விடுத்துள்ளனர். பேச்சு வார்த்தையின் பொருள் என்னவென்றால் அந்த இடத்தை அப்படியே கோவில் கட்ட கொடுத்து விட்டு அகன்றுவிட வேண்டுமென்பதுதான். பாபர் காலத்தில் நடந்த பாவத்திற்கு முஸ்லிம்கள் பரி காரம் தேடிக்கொள்ள வேண்டும் என்கிறார்கள் இவர்கள்.

காங்கிரஸ் ஆட்சிக்காலத்திலேதான் அத்து மீறி மசூதிக்குள் பாலராமர் சிலை வைக்கப் பட்டது. நரசிம்மராவ் பிரதமராக இருந்த போதுதான் பாபர் மசூதி இடித்து தரைமட்ட மாக்கப்பட்டது. காங்கிரஸ் கட்சி இந்த தீர்ப்பை வரவேற்றுள்ளதில் ஆச்சரியப்பட ஒன்றுமில்லை.

அப்போது நடந்த கரசேவைக்கு ஆதரவு தெரிவித்த அதிமுக இப்போது தீர்ப்பை வரவேற் றுள்ளதிலிருந்து வியப்படைய ஒன்றுமில்லை. ஆனால் பகுத்தறிவு பாரம்பரியத்தில் வந்ததாக கூறிக்கொள்ளும் திமுகவின் தலைவர் கலைஞர் அனைவருக்கும் திருப்தியளிக்கும் தீர்ப்பு இது என்று ஒரு போடு போட்டார். பின்னர் சுதாரித்துக் கொண்டு பல லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிறந்த ராமன் பிறந்த இடத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடிகிறது. ஆனால் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ராஜ ராஜனை புதைத்த இடம் தெரியவில்லையே என்று ஆதங்கப்பட்டார். அந்த இடத்தைத் தெரிந்து கொண்டு இவர் என்ன செய்யப்போகிறார் என்று தெரியவில்லை. ஒரு வேளை பெரிய கோவிலில் ஆயிரம் நடனமணிகளை வைத்து நாட்டியாஞ்சலி நடத்தியதுபோல ராஜராஜன் கல்லறையில் ஆயிரம் பெண்களை ஒப்பாரி வைக்கச் சொல்லப் போகிறாரோ என்னவோ?

உண்மையில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும்தான் இந்த தீர்ப்பு குறித்த நிதானமான மதிப்பீட்டை முன் வைத்ததோடு, இதனால் எதிர்காலத்தில் ஏற்படப்போகும் விபரீதங்கள் குறித்தும் எச்சரித்துள்ளனர்.

அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குள்ளாக்கப்பட்ட இடத்தில்தான் ராமர் பிறந்தார் என்று திரேதா யுகத்திலிருந்தே யாரும் உரிமை கொண்டாடவில்லை. பிரிட்டிஷார் இந்தியாவுக்கு வந்த பிறகு மக்களை பிரித்தாளும் நோக்கத்துடன் அவர்கள் கிளப்பிவிட்ட கதைதான் இது. பைசாபாத்தில் சிப்பாய்க்கலகம் வெடித்தபோது அயோத்தி மடாதிபதிகள் பிரிட்டிஷாரை ஆதரித்தனர். ராணுவத் தினருக்கு உணவும் தங்கும் இடமும் கொடுத்து உபசரித்தனர். இதற்கு சன்மானமாக பாபர் மசூதி இருந்த இடத்தில் ராமர் பிறந்ததை குறிக்கும் வகையில் மேடை அமைத்துக் கொள்ளவும், வேலி அமைக்கவும் பிரிட்டிஷார் அனுமதித்தனர். அன்று தொடங்கி புகைந்துகொண்டிருக்கிறது இந்தப் பிரச்சனை.

இந்த வழக்கு ஏற்படுத்திய பரபரப்பில் வசதி யான பலரும் 1992ம் ஆண்டு டிசம்பர் 6ம் தேதி பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட வழக்கை மறந்து விடுகின்றனர் அல்லது மறைக்க முயல்கின்றனர். இந்த வழக்கில் எல்.கே.அத்வானி, முரளி மனோகர் ஜோஷி, அசோக்சிங்கால், உமாபாரதி ஆகியோர் பிரதான குற்றவாளிகளாக சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால் அவர்கள் ஒரு முறைகூட நீதிமன்றத்தில் ஆஜராகவில்லை. வழக்கு விசாரணை முறையாக நடப்பதாகவும் தெரியவில்லை.

ஆனால் இப்போது வந்துள்ள தீர்ப்பை மேற்கோள் காட்டி, தாங்கள் செய்தது சரிதான் என்று வாதிடத் துவங்கியுள்ளனர். பாபர் மசூதி இடிப்பு வழக்கில் தவறிழைத்தோர் தண்டிக்கப்படும்போது தான் நீதியின் மீது சாதாரண மக்களுக்கு நம்பிக்கை வரும். இல்லையென்றால் “வல்லான் வகுத்ததே வாய்க்கால்” என்ற கிராமத்து மொழி நவீன நீதிமொழியாகும் ஆபத்து ஏற்பட்டு விடும்.

இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளில் ஒருவரான எஸ்.யூ. கான், “சர்ச்சைக்குரிய 1500 சதுர கஜ இடத்தில் ஏராளமான கண்ணிவெடிகள் புதைக்கப் பட்டிருப்பதை நாங்கள் அறிவோம். எனினும், இந்தச் சவாலைச் சந்தித்துத் தீர்வது என்று நாங்கள் முடிவு செய்தோம்” என்று கூறியுள்ளார்.

ஆனால் இந்தத் தீர்ப்பு கண்ணிவெடிகளை அகற்றியதாகத் தெரியவில்லை. மாறாக பிரச்சனைக்குள்ளாக்கப்பட்ட இடத்தில் புதிய கண்ணிவெடிகளை புதைத்துள்ளதாகவே படுகிறது.

இந்த வழக்கில் இரு தரப்பினரும் உச்சநீதி மன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்துள்ளனர். இந்தியாவில் உயர்ந்த பட்ச நீதிபீடமான உச்சநீதி மன்றம் வழக்கு விசாரணைக்கு புராணப் புத்தகங்களைத் தேடாமல் வரலாறையும் சட்டத்தையும் இரு கரைகளாகக் கொண்டு வழக்கை நடத்திச் செல்லும் என்பதே சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்ட மக்களின் நம்பிக்கையாகும். 

• நாடே பரபரப்போடும், பதட்டத்தோடும் எதிர்பார்த்த ஒரு தீர்ப்பில் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாக்கம் குறித்து பிரமிப்போடு கூறியுள்ளார் ஒரு நீதிபதி. 
• கடவுள் பிறப்பதும் இல்லை, இறப்பதும் இல்லை என்றால் இந்த இடத்தில்தான் ராமர் பிறந்தார் என்று நீதிபதி அறுதியிட்டுக் கூறுவது எப்படி? 
• ஒரு தரப்புக்கு இரண்டு பகுதி, மற்றொரு தரப்புக்கு ஒரு பகுதி என்ற தீர்ப்பு தர்க்கவியல் அடிப்படையில் அமைந்த ஒன்றல்ல. 
• மசூதியை கட்டுவதற்காக 12ம் நூற்றாண்டில் அங்கிருந்த கோவில் தகர்க்கப்பட்டதாக தீர்ப்பு கூறுகிறது. இதனால் புதியகோவில் கட்டுவதை நியாயப்படுத்தி உள்ளார்கள்

பாபரி மஸ்ஜித் - இதுவரை வெளிவராத உண்மைகள்...

பாபரி மஸ்ஜித் - இல், எத்தனை அநியாயங்கள் முஸ்லிம்களுக்கு இழைக்கப்பட்டன எனபனவற்றை வைகறை வெளிச்சத்தில் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வருகின்றோம். குறிப்பாக வருடந்தோரும் டிசம்பர் மாத இதழை இதற்காகவே அர்ப்பணித்து வருகின்றோம்.

       பாபரி மஸ்ஜித் சம்மந்தமான வழக்கில், நீண்ட நாள்களாக எதிர்பார்த்த தீர்ப்பு, செப்டம்பர் 30, 2010 இல் வந்தது. வேறுசொற்களால் சொன்னால் செப்டம்பர்30,2010இல் அலஹாபாத் நீதி மன்றத்தின், பட்டவர்தனமான அநியாயம் அம்பலமான பின்னர், நாம் தொடர்ந்து பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டோம்.

       பாபரி மஸ்ஜித் விவகாரத்தில் மிகவும் முக்கியமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டியது. செப்டம்பர் 30, 2010 அலஹாபாத் நீதிபதிகளின் இந்துத்துவப் பிதற்றல்களுக்குப் பின்னும், முன்னும், இதில் அற்புதமான பல நடவடிக்கைகளை எடுத்தவர்கள் டீஸ்டா செட்டல்வாட் போன்ற பல நல்ல நங்கைகள் அனுபவம் குப்தா மனோஜ் மித்தா போன்றவர்கள்தாம். இந்தியாவின் தலைசிறந்த வரலாற்று ஆசிரியர்களுள் ஒருவரான இர்பாஃன் ஹபீப் அவர்கள் இதில் காட்டி வரும் ஆர்வம் அலாதியானது. இவர் இடதுசாரி சிந்தனையாளர்களில் ஒருவர். முஸ்லிம்கள் ஒரு பெரும் தளர்ச்சிக்கும் விரக்திக்கும் ஆளாகி செய்வதறியாமல் அப்படியே இருந்து விட்டார்கள்.

       தீர்ப்பு குறித்து பல ஆய்வுகளை நடத்தியவர்களும் அவர்களே! அந்த ஆய்வுகளில் அகழ்தெடுத்த உண்மைகளை, (இவை பல அதிர்ச்சிகளைத் தந்திடும் உண்மைகள்) உலகறிய செய்து வருகின்றார்கள்.    

       அவற்றையும் இவற்றில் நாம் தொடர்ந்து தந்து வந்த உண்மைகளையும் மக்கள் மன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கின்றோம்.

        ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, பாபரி மஸ்ஜித் பற்றிய சிந்தனைகள், வாதங்கள், விவாதங்கள், நீதி மன்ற தீர்ப்புகள் அனைத்தும், டிசம்பர் 22, 23,1949 -ஐ மையமாகக் கொண்டே அமைந்திட வேண்டும்.

       சட்ட மேதைகள் - அனுபவம் குப்தா, போன்றவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் டீஸ்டா செட்டல் வாட் பத்திரிகையாளர் மனோஜ் மித்தா போன்றவர்கள், பாபரி மஸ்ஜித் குறித்த வரலாற்றுத் திருப்பம் டிசம்பர் 22, 23, 1949 தான் ஏற்பட்டது என அழுத்தமாக கூறுகின்றார்கள்.

       இந்த டிசம்பர் 22,23, 1949 இல் தான் பாபரி மஸ்ஜித்-உள்- இரண்டு சிலைகள் வைக்கப்பட்டன.

       இன்றளவும் 1949 (22-23) இரவில் சிலை வைத்தவர்கள் திடுதிப்பென்று யாரும் அறியாமல் சிலையை வைத்து விட்டார்கள் என்றே மக்களிடம் கூறி வந்தார்கள். பல ஆய்வாளர்களும் இதையே கூறிவந்தார்கள். நீதி மன்றங்களிலும் இதுவே கூறப்பட்டு வந்தது. முஸ்லிம்களிலும் பெரும்பாலோர் இப்படியே நம்பியும் எழுதியும் வந்தார்கள்.   ஆனால் அன்று நிகழ்ந்தவை திடு திப்பென நடந்தவை அல்ல. மாறாக, அவை, திட்ட மிட்ட சதியே, இதனை நாம் வைகறை வெளிச்சத்தில், தெளிவுபடுத்தி இருக்கின்றோம்.

       எனினும் இப்போது பல அந்தரங்கமான தகவல்கள் கிடைத்திருக்கின்றன, அவற்றையும் இங்கே தருகின்றோம் ஆனால் இந்துத்துவா வாதிகள் இன்றளவும் அந்த சிலைகள் தானாகத் தோன்றியவை எனக்கூறி வருகின்றார்கள். 1949 டிசம்பர் 22, 23க்கு முன்பே சிலைகளை பாபரி மஸ்ஜித்- இன் உள் சிலைகளை வைப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன என்ற உளவுத் தகவலும் அரசுக்குத்தரப்பட்டன. அரசு தான் அவற்றை உதாசீனப்படுத்தியது வேண்டுமென்றே சிலைகளை வைப்பதற்கு உதவி செய்தது. அந்த உதவியை நடவடிக்கைகள் எடுக்காமலிருந்ததன் மூலம் செய்யப் பட்ட உதவி எனலாம்.

       ஆமாம் ஓர் அநியாயம் நடக்கப் போகின்றது என்பது தெரிந்த பின்பும் அதைத் தடுக்காத இந்திய அரசு அன்றே ஒரு பெரும் துரோகத்தைச் செய்து விட்டது.

       இங்கே ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் மூத்த வழக்கறிஞர்களும் ஒரு விவகாரத்தில் மிகவும் மனமொடிந்து போய் நிற்கின்றார்கள். அந்த விவகாரம், அலஹாபாத் நீதிமன்ற விவகாரந்தான். அஹர்வால் என்ற நீதிபதியின் 5019 பக்கங்களும், நீதிபதி வர்மாவின் 1130 பக்கங்களும். வரலாற்றைப் புரட்டிப்போடும் 1949 நிகழ்வைப் பற்றி நான்கு வார்த்தைகளைத் தாம் சொல்லுகின்றனர்.

       நீதிபதி எஸ்.யூ கானின் தீர்ப்பு மட்டுந்தான், 1949 டிசம்பர் 22-23 இல் மஸ்ஜித் - இன் உள் சிலை வைக்கப்பட்ட விவகாரம் பற்றி சற்று விரிவாகப் பேசுகின்றது.

       இதனால் அனுபம் குப்தா அவர்கள் நீதிபதி அஹர்வால் நீதிபதி வர்மா ஆகியோரின் தீர்ப்புகளை குப்பைத் தொட்டியில் வீசிவிட்டெறிவதற்கு இது ஒன்றே போதும் என்கின்றார்கள்.அத்வானியிடம் கேட்ட கேள்வி:

       அடுத்து - 1949 - இல் சிலைவைக்கப்பட்ட நிகழ்வு, யாருடைய ஏற்பாடுமல்ல, அந்தச் சிலைகள் தாமாக பாபரி பள்ளிவாசலுக்குள் தோன்றியவை என உலகப் புகழ் பொய்யர் அத்வானி பிதற்றி வந்தார்.

       அவர்- அத்வானி- லிபர்கான் கமிஷன் முன் தோன்றினார். விசாரணைக்காக,

       அந்த விசாரணையின் போது லிபர்கான் கமிஷனின் அதிகாரப் பூர்வமான வழக்கறிஞர் அனுபம் குப்தா அவர்கள் அத்வானியிடம் இப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்.

       "அறிவும், விஞ்ஞானமும் வளர்ந்துள்ள இந்தக் காலத்தில், இப்படியொரு நிகழ்வு, அதாவது சிலைகள் தாமாக மஸ்ஜித்துக்குள் வந்த நிகழ்வு நடந்திருக்கும் என நீங்கள் நம்புகின்றீர்களா? உங்களுடைய பகுத்தறிவு அதை எற்றுக் கொள்கின்றதா?

       இந்தக் கேள்விக்கு அத்வானி எந்தப் பதிலையும் சொல்லவில்லை எனவே மீண்டும் ஒரு முறை இதே கேள்வியைக் கேட்டார் அனுபவம் குப்தா.

       ஆனால் நீதிபதி லிபர்கான் புகுந்து அத்வானியை இப்படி இக்கட்டான சூழ்நிலைகளுக்கு ஆளாக்காதீர்கள் எனக் கூறி விட்டார்கள்.

       இப்படி அத்வானியைக் காப்பாற்றினார் நடுநிலையோடு நடந்திட வேண்டிய நீதிபதி லிபர்கான்.

       அனுபம் குப்தா - அத்வானியே இதை நம்பிடவில்லை - அதாவது சிலைகள் தாமாகத் தோன்றின என்பதை நம்பவில்லை - என்று நீதிபதி பதிவுப் புத்தகங்களில் லிபர்கான் பதிவு செய்ய வேண்டும் எனக் கேட்டுக் கொண்டார். அதையும் செய்ய லிபர்கான் மறுத்து விட்டார்.

       ஆக இந்துத்துவ வாதிகளே நம்பாதவை இந்தியாவில் நாட்டு நடப்பாக ஆகிவருகின்றது.

விசாரணையைச் சந்திக்காத எப். ஐ. ஆர் என்ற முதல் தகவல் அறிக்கை.

       இந்த உலகில் ஒரு முதல் தகவல் அறிக்கை, 60 ஆண்டுகளாக எந்த விசாரணையையும் சந்திக்க வில்லை. அந்த முதல் தகவல் அறிக்கை 1949 இல் பாபரி மஸ்ஜித் இல் அத்து மீறி சிலைவைக்கப்பட்ட முதல் தகவல் அறிக்கைதான்.

       உண்மையிலே இந்த முதல் தகவல் அறிக்கை விசாரணைக்கு உட்படுத்தப் பட்டிருக்குமேயானால் அந்த அறிக்கையின் மீது உண்மையிலேயே நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டிருக்குமேயானால், நிச்சயமாகப் பாபரி மஸ்ஜித் இடிக்கப்பட்டிருக்காது. 60 ஆண்டுகளாக அதனை பிரச்சனையாக்கியவர்களால் எதையும் சாதிக்க முடிந்திருக்காது.

       தலைமுறை, தலைமுறையாக பாபரி மஸ்ஜித்-ஐ கோயிலாக மாற்றிடலாம் என்ற எண்ணம் இந்து இளைஞர்களிடையே வளர்வதற்கும் வாழ்வதற்கும் தளம் அமைத்துத் தந்ததும் சிலைகள் அங்கே நிரந்தரமாக இருந்ததுதான். முறையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டிருக்குமேயானால் பாபரி மஸ்ஜித் பிரச்சினை அன்றே முடிந்திருக்கும்.

       அன்று பதிவான முதல் தகவல் அறிக்கை முறையாக புலன் விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படாதது தான்.

அன்றைக்கிருந்த அரசின் நடவடிக்கைகள்..?

       அன்று 1949 - இல் இந்தியாவின் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு அவர்கள். சிலைகளை அகற்றிட வேண்டும். என்றொரு கடிதத்தை உத்திரபிரதேச முதல்வருக்கும் தலைமை செயலாளருக்கும் எழுதினார் என்பதை இதுவரை எழுதிவந்தோம்.

       பன்டித நேரு அவர்களின் கடிதம் அப்போதைய கவர்னர் ஜெனரல் இராஜகோபால ஆச்சாரிய்யா அவர்களுக்கும், மத்திய பிரதேச முதலமைச்சர் ஜி.பி. பந்த் (கோவிந்த் பாலாஹ் பந்த்), அவர்களுக்கும் அனுப்பப்பட்டது. இவர்களின் செயலாளர்கள் சிலைகளை அகற்றிடும்படி பைஜாபாத் மாஜிஸ்ரேட் கே.கே.கே. நய்யார் என்பவருக்கு ஆணை இட்டார்கள். நய்யார் சிலைகளை அகற்றிடவில்லை என்பது மட்டுமல்ல, அவற்றிற்கு பாதுகாப்பு வழங்கினார்.

       மீண்டும் சிலைகளை அகற்றிடும் படி ஆணை இட்ட போது, அவர் சொன்ன பதில் வரலாற்றில் மறைக்கப்பட்டே வந்திருக்கின்றது. அவர் சொன்ன பதில். "சிலைகளை மஸ்ஜித் உள்ளிருந்து அகற்றிட முடியாது, என்னை வேண்டுமானால் அகற்றுங்கள்".

       பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு அவர்கள், தன்னுடைய கடிதம் முழுவதும் சிலைகள் வைக்கப்பட்டதை ஒரு குற்றம் என்றே குறிப்பிட்டிருந்தார்கள். ஆனால் சிலைகளை அகற்றிட தவறியவர்கள்மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.

       கிரிமினல் குற்றம் ஒன்றுக்கு துணை போனவர், பிரதமரின் ஆணையைப் புறந்தள்ளியவர், என்னை வேண்டுமானல் அகற்றிக் கொள்ளுங்கள் என ஆணவமாகப் பேசியவர் மீது, சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுத்திருக்க வேண்டும். அவரை பணி நீக்கம் செய்து, கைது செய்திருக்க வேண்டும். அத்தோடு அவருடைய இடத்தில் பிரிதொரு மாஜிஸ்ரேட்டை நியமித்து, சிலைகளை அகற்றி இருக்க வேண்டும். எதையும் செய்திட வில்லை.

       கே.கே.கே. நய்யாரைப் பொறுத்தவரை அவரை ஜனசங்கம்(இன்றைய இந்துத்துவ பாரதீய ஜனதா கட்சியின் அப்போதைய வடிவம்) அரவணைத்துக் கொண்டது.

அனைவரின் கவனத்தையும் ஏய்த்த ஒரு நிகழ்வு:

       வரலாற்றில் இன்னொரு உண்மை அனைவரின் கவனத்தையும் ஏய்த்து விட்டது. அந்த உண்மை.

       டிசம்பர் 6,1992 இன்போது பாபரி மஸ்ஜித் இடிக்கப் பட்டபோது அதனுள்ளிருந்த சிலைகளைப் பற்றியது.

       பாபரி மஸ்ஜித் - ஐ இடித்தவர்கள் அத்துமீறித் தான் அந்த ஈனச் செயலில் ஈடுபட்டார்கள், என்பதே இன்றுவரை பிரச்சாரம் செய்யப்படும் செய்தி.

என்றெல்லாம் செய்திகளைச் சொன்னார்கள். ஆனால் ஒரு உண்மையை அப்படியே மறைத்து விட்டார்கள். அது, பாபரி பள்ளி வாசலுக்குள் 1949 இல் வைக்கப்பட்ட சிலைகள் பள்ளிவாசல் இடிக்கப்படும் போது என்னவாயிற்று எங்கே இருந்தன? அவை சேதப்படவில்லையா?

       இந்தக் கேள்வியை லிபர்ஹான் விசாரணையின்போது அனுபம் குப்தா (லிபர்ஹான் கமிஷனின் அதிகாரப் பூர்வமான வழக்கறிஞர்) அத்வானி, நரசிம்மராவ், சுஷ்மா சுவராஜ் - சாத்வி ரீதாம்பரா ஆகியோரிடம் கேட்டார். அவர்கள் யாரும் முறையாகப் பதில் சொல்லிட வில்லை.

       நரசிம்மராவ் வாயையே திறக்கவில்லை. என்னிடம் என்ன நீ கேள்வி கேட்பது? என்பது போலவே அவர் அனுபம் குப்தாவை பார்த்திருக்கின்றார்.

       அத்வானி கேள்விக்கான பதிலை விட்டு விட்டு கட்டுக் கதைகளை அவிழ்த்து விட்டிருக்கின்றார் ஆனால் ராம்லீலா விவகாரத்தில் - அதாவது பள்ளிவாசல் இடிப்பின் போது சிலைகளுக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதற்கான தெளிவான பதிலை அனுபம் குப்தா பதிவு செய்கின்றார், இப்படி !

       "பாபரி பள்ளிவாசல், இடிப்பு என்பது திட்டமிட்ட ஒரு செயல். இதில் நரசிம்மராவ் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசு முழுமையாக ஒத்துழைத்தது. பள்ளிவாசலை இடிப்பதற்கு வெகு நேரத்திற்கு முன்பே உள்ளிருந்த சிலைகள் அகற்றப்பட்டு, பாதுகாப்பான இடத்திற்கு கொண்டு சென்று பாதுகாப்பாக வைத்து விட்டார்கள். பள்ளிவாசல் இடிப்பு முடிந்தபின் சிலைகள் மீண்டும் கொண்டுவந்து வைக்கப்பட்டன. இத்தனையும் அரசின் உதவியோடு நடந்தன”

       வாசகர்கள் இங்கே ஓர் உண்மையைக் கவனிக்க வேண்டும்.

       பாபரி பள்ளிவாசல் இடிப்பில் கலந்து கொள்ள அங்கே குழுமிய கரசேவகர்கள். எல்லாம் மதியம் 4 மணிக்கு அவ்விடம் விட்டு அகன்று விட்டார்கள், ஏனெனில் ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தது. அப்போது பாபாரி பள்ளி வாசலின் மூன்று அறைகள் தான் சேதப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. ஆனால் அதற்குப் பின்னர் பள்ளி வாசலை இடித்துத் தரைமட்ட மாக்கியது அரசின் புல்டோசர்கள் தாம். இந்த உண்மைகளை நாம் ஏற்கனவே வைகறை வெளிச்சத்தில் வெளியிட்டிருக்கின்றோம்.

       இப்படி அரசும் நீதித்துறையும் கைகோர்த்து நிற்கும் போது முஸ்லிம்களை வழிநடத்தும் தலைவர்கள், பாபரி பள்ளிவாசல் விவகாரத்தில், இந்திய ஜனநாயகத்தில் நியாயம் கிடைக்கும் என நம்புகின்றார்கள். என்னே பரிதாபம் !

       இந்த உண்மைகளையெல்லாம், பதிவு செய்திட வேண்டும் என அனுபம் குப்தா அவர்கள். நீதிபதி லிபர்ஹானிடம் சொன்னபோது அவர் மறுத்து விட்டார்.

       நரசிம்மராவிடம் கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த போது முன்னாள் பிரதமரிடம், நெருடலான கேள்விகளைக் கேட்காதீர்கள், எனக் கூறி தடுத்தார்.

       அத்வானியிடமும், நரசிம்மராவிடமும் கேட்ட பல கேள்விகளின் போது, நீதிபதி லிபர்ஹான் அவர்களே, இவையெல்லாம் லிபர்ஹான் கமிஷனின் கேள்வி அல்ல. மாறாக இவையெல்லாம், அனுபம் குப்தாவின் சொந்த கேள்விகள் எனக் கூறி விட்டார்கள். இதே காரணத்தைச் சொல்லி அவற்றை பதிக்கவும் மறுத்துவிட்டார்.

காங்கிரஸ் ஆட்சியின் நேரடி உதவி உச்ச நீதி மன்ற அநீதி :

அயேத்தியா வின் மத்திய பகுதியைக் கையகப் படுத்திடும் சட்டம் 1993.

       முஸ்லிம்களின் மார்பில் ஈட்டியைப் பாய்ச்சிடும் இந்தச் சட்டமும், அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் பிரிவு 143 கீழ் ஒரு ஆலோசனை பெறும் மனுவும் உச்ச நீதி மன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

       உச்ச நீதி மன்றம் பிரிவு 143- இன் கீழ் ஆலோசனை பெறும் அளவில் கொண்டு செல்லப்பட்ட மனுவையும் அயோத்திய சட்டம் 1993-ஐயும் ஒன்று போல் திரும்ப அனுப்பியது, ஆனால் அத்துமீறி வைக்கப்பட்ட சிலைகளை அப்படியே இருக்க அனுமதித்தது.

       இது உச்ச நீதி மன்றம் அன்றே இழைத்த அநீதி. ஆனால் நாட்டு மக்களின் பார்வையிருந்து ஒட்டு மொத்தமாக மறைக்கப்பட்ட செய்தி.

1949 - இல் சிலைகள் வைக்கப்படுவதற்கு முந்தைய உளவுகள்- தகவல்கள்.

       2010 இல் அலஹாபாத் நீதி மன்றத்தில் பாபரி மஸ்ஜித் பற்றி வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பில் 1949 டிசம்பர் 22-23 ல் வைக்கப்பட்ட சிலைகள் பற்றி நீதிபதி அஹர்வால், நீதிபதி வர்மா ஆகியோர் ஒரேஒரு வரியை மட்டுந்தான் எழுதி இருந்தாலும், நீதிபதி சிபத்துல்லாஹ்கான் பல உண்மைகளைப் சற்று விரிவாகப் பதிவு செய்துள்ளார். அதற்காக நான் அவரைப் பாராட்டுகிறேன் என்கின்றார், வழக்கறிஞர் அனுபம் குப்தா.

       நீதிபதி சிபத்துல்லாஹ்கான் தான் எழுதிய தீர்ப்பில், "1949 இல் பள்ளிவாசலுக்குள் சிலைவைக்கப் பட்டது தொடர்பான எல்லா கோப்புக்களையும் இந்நீதி மன்றம் (அலஹாபாத் நீதிமன்றம்) தருவித்தது. அந்தக் கோப்புகளில் ஜவஹர்லால் நேரு அவர்கள் எழுதிய கடிதமும் இருந்தது". (இது இதுவரைக்கும் யாரும் அறியாதது என அனுபம் குப்தா தான் நடத்திய அலஹாபாத் தீர்ப்பு பற்றிய ஆய்வில் குறிப்பிடுகின்றார்)

        "இந்த கோப்புகளிலிருந்த இன்னும் இரண்டு கடிதங்கள் - குறிப்பிடத்தக்கவை அவற்றை எழுதியவர் கே.கே.கே. நய்யார் தான். இரண்டுமே சிலைகளை நான் மாற்றிட மாட்டேன் என மறுத்து எழுதிய கடிதங்கள் தாம். அவை இரண்டுமே பகவான் ஷஹாயஜி, என்ற உத்திரப் பிரதேச அரசின் அன்றைய முதன்மை செயலருக்கு அனுப்பப்பட்டவை. இதன் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை அப்போது (1949) கிர்பால் சிங்க் என்பவர் தான் பைஜாபாத் தலைமை காவலராக இருந்தார்.(ஷிறி) அவர் பல நாள்களுக்கு முன்னரே மாவட்ட நீதிபதி கே.கே.கே. நய்யாருக்கும் தலைமை செயலருக்கும் விரிவான கடிதங்களை எழுதினார். அந்தக் கடிதங்களில் நீதிபதி லிபர்ஹான்

       இவர் தமிழகத்திலும் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக இருந்தவர். ஜனநாயகத்தில் மக்களை திசை திருப்புவும் ஏமாற்றவும் இருக்கும் சுலபமான வழி, விசாரணை கமிஷன்.

       இந்த வகையில் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க பாபரி மஸ்ஜித் இடிக்கப்பட்டபோதும் அதில் ஒரு விசாரணை கமிஷன் நியமிக்கப்பட்டது. இந்த விசாரணை, பாபரி மஸ்ஜித் இடிக்கப்பட்டதற்குப் பின்னணியில் ஒரு சதி இருந்ததா? இல்லையா? என்பதை விசாரிப்பதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டன. அதன் நீதிபதியாக லிபர்ஹான் நியமிக்கப்பட்டார். இந்தக் கமிஷன் 17 வருடமாக, ஒரு தலைமுறையாக விசாரணை நடத்தியது.

சிலைகளைப் பள்ளி வாசலுக்குள் வைத்திட திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டு, அவை மும்முரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன என்பதைத் தெளிவாகக் கூறி இருந்தார்.

       "தொடர்ந்து நவம்பர் 29, 1949. இல் மாவட்டத் தலைமை காவலர் கிர்பால் சிங் இன்னும் அழுத்தமான ஓர் கடிதத்தை எழுதினார். அந்தக் கடிதத்தில், சிலைகளை, பள்ளி வாசலுக்குள் வைத்திடும் திட்டங்கள். கூர்மைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. எதிர்வரும் புரன்மாஷி அன்று அதாவது பூரண பௌர்ணமி அன்று சிலைகள் பள்ளி வாசலுக்குள் வைக்கப்பட அனுபம் குப்தா:

       இவர், இந்தியாவில் மிகவும் பிரபல்யமாகி விட்ட ஓர் சிறந்த மூத்த வழக்கறிஞர். லிபர்ஹான் விசாரணை கமிஷனின் அதிகார பூர்வமான வழக்கறிஞராக, 1999 முதல் 2008 வரை இருந்தவர் நீதிபதி லிபர்ஹானின் போக்குப் பிடிக்காமல் அந்த விசாரணை கமிஷனிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொண்டவர்:

       இப்போது பஞ்சாப், ஹரியானா நீதிமன்றங்களின் மூத்த வழக்கறிஞராக இருந்து வருகின்றார்.

       செப்டம்பர் 30, 2010, இல் பாபரி மஸ்ஜித் வழக்கில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பை, விசாரணை ஆய்வுக்கு உள்படுத்தி - கட்டுரைகளை எழுதிவருகின்றார். ஆய்வரங்கங்களிலும் கலந்து கொள்கின்றார்.

உள்ளன. அத்தோடு அன்று முதல் அதைக் கோயிலாக மாற்றிடவும் திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டுள்ளன என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்."

       அதே கடிதத்தில் மேலும் அவர் இப்படிக் குறிப்பிட்டார். பள்ளிவாசலை சுற்றி பயங்கர ஆயுதங்கள் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதேபோல் கட்டுமானப் பொருள்களான செங்கல்கள், சுண்ணாம்பு சாந்துகள் இவையும் பள்ளிவாசலுக்குப் பக்கதில் வைக்கப் பட்டுள்ளன".

        இந்தக் கடிதங்கள், இன்றளவும் மறைக்கப் பட்டே வந்தன. ஆனால் சிபத்துல்லாஹ்கான் தான் இவற்றை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்தார். மட்டுமல்ல தனது தீர்ப்பிலும் அழுத்தமாக இடம் பெறச் செய்து விட்டார்.

       சென்ற வைகறை வெளிச்சம் இதழ்களில் நாம், ஓர் உண்மையை வாசகர்களுக்குத் தந்தோம். அஃது நீதிபதி சிபத்துல்லாஹ்கான் நமது மத்திய உளவுத்துறையால் -(தீர்ப்பை எழுதுவதற்கு முன்) மிரட்டப்பட்டார் என்பதே அந்த உண்மை. அவருக்கும் சவூதி அரேபியாவுக்கும் நிரம்ப தொடர்புகள் இருக்கின்றன என்றொரு பெரிய அறிக்கையை நமது மத்திய உளவுத்துறை தயாரித்து வைத்து அவரை மிரட்டியது.  

       தனக்குப் பயங்கர அச்சுறுத்தல் இருந்தாலும் அவர் 1949 - இல் நடந்த பல உண்மைகளைத் தனது தீர்ப்பில் இடம் பெறச் செய்துள்ளார் என்பது பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒன்று, என்கின்றார் அனுபவம் குப்தா, அதேபோல் அவரைப் பாராட்டி இருக்கின்றார் டீஸ்டா செட்டல்வாட். இந்தப் பின்னணியில் பார்க்கும் போது மத்திய உளவுத்துறை அவரை மிரட்டாமலிருந்திருந்தால், அவர் உண்மையை தீர்ப்பாக தந்திருப்பார்.

       எதுவரினும் அவர் உண்மையை மட்டுமே தீர்ப்பாக சொல்லி இருக்க வேண்டும், இதையே நாட்டு மக்களும், இஸ்லாமும் நீதிபதிகளிடம் எதிர்ப்பார்க்கின்றது.

1949 இல் சிலைகளை வைத்தவர்களின் வாக்குமூலங்கள் :

       1949 இல் டிசம்பர் 22-23 இல் பாபரி பள்ளிவாசலுக்குள் சிலைகளை வைத்தவர்களின், செயல்கள் கிரிமினல் குற்றம் எனக் கூறாதவர்களில்லை. ஆனால் அதில் நடவடிக்கைக் குள்ளானவர்கள் யாருமில்லை.

       அவ்வாறு கிரிமினல் குற்றங்களைச் செய்தவர்கள் இராமச் சந்திர பரம்மஹம்ஸ் மற்றொருவர், அபைய் இராம்தாஸ். இவர்கள் இருவருந்தான் சிலைகளை வைத்தார்கள் என்பதை, நீதிபதி டியோக்கி நந்தன் அஹர்வால்(இவர்முன்னாள் நீதிபதி. இப்போது அலஹாபாத் நீதி மன்றத்தில் அமர்ந்திருந்த நீதிபதி அல்ல அவரது பெயர் சுதிர் அஹர்வால்). உறுதி செய்து, லிபர்கான் விசாரனை கமிஷன்முன் வாக்கு மூலம் வழங்கியுள்ளார். அதேபோல் மஹந்த் இராம சந்திர பரமஹம்ஸ், அதனை தானாகவே முன்வந்து ஒத்துக் கொண்டார் அபெய் ராம் தாஸ்இன் சீடர் ஒருவர் அபெய் ராம் தாஸ் தான் சிலைகளை வைத்தார் என்பதை ஒத்துக் கொண்டார்.

       இந்த உண்மையும் இப்போது வெளிவந்துள்ளது.

       ஒரு காலத்தில் அலஹாபாத் நீதி மன்றத்தில் நீதிபதியாக இருந்த டியோக்கி நந்தன் அஹர்வால். ஓய்வு பெற்றபின் விஷ்வ ஹிந்த் பரீஷத் என்ற இந்துத்துவ அமைப்பில் இணைந்து, பாபரி மஸ்ஜித் - ஐ கோயிலாக்கும் முயற்சிகளில் வேகமாக ஈடுபட்டார்.

       பின்னர் குழந்தை இராமருக்கு வேண்டியவர் எனத் தன்னைக் காட்டிக் கொண்டு, உச்ச நீதி மன்றத்தில் மனு ஒன்றையும் தாக்கல் செயத்தார்.

1986 -இல் குரங்குகளால் வழிகாட்டப்பட்ட நீதிபதி:

       1986 ஆம் ஆண்டில் தான், பாபரி பள்ளிவாசலின் பூட்டுக்கள் திறக்கப்பட்டு,பூஜைகள் சட்டப் பூர்வமாக அனுமதிக்கப்பட்டன.

       பூட்டுக்களைத் திறக்கும் தீர்ப்பை வழங்கிய நீதிபதி தான் பாண்டே என்பவர். இவர்தான் ஓய்வு பெற்றபின் ஒரு நூலை எழுதினார். அந்த நூலின் பெயர். "மனசாட்சியின் குரல்" அதில் பூட்டை திறக்கும் உணர்வை ஊட்டியவை குரங்குகள் எனக் குறிப்பிடுகின்றார்.

       நான் பாபரி மஸ்ஜித் இன் பூட்டுக்களைத் திறக்கவைக்க செய்யும் ஆணையை எழுதிய போது ஒரு தெய்வீகக் குரங்கு என் அலுவலக ஜன்னல் வழி என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. நான் பூட்டுக்களைத் திறக்கும் ஆணையை பிறப்பித்து விட்டு வெளியே வந்தபோது அந்தக் குரங்கு. அதே நீதிமன்ற கூரையின் மேல் இருந்தது. நான் வீட்டுக்கு வந்தபோது என்வீட்டு கூரையிலிருந்தது. இப்படி இந்தத் தெய்வீகக் குரங்கு எனக்கு வழிகாட்டிற்று.

       இந்தியாவில் ஒரு அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம். அதன் பின்னனியில் கிரிமினல் சட்டங்கள் அதேபோல் கிரிமினல் புரசீசர் கோட் சாட்சி சட்டம் இப்படி எத்தனையோ சட்டங்கள் இருக்கின்றன நீதி வழங்கிட.

       அவற்றையெல்லாம் தூக்கி குப்பையிலே போட்டுவிட்டு குரங்குகளால் வழி காட்டப்பட்ட நீதிபதிகள் இங்கே உண்டு அவர்களின் "குரங்கு தீர்ப்புகள்" இங்கே நடைமுறைப் படுத்துகின்றன.

       இங்கே சிலர், இந்தியாவின் ஜனநாயகத்தில் எல்லாம் இருக்கின்றது எனச் சொல்லும் போது நாம் அவர்களின் அறியாமையைக் கண்டு அதிசயப் பட்டிருக்கின்றோம் அவர்களும் குரங்குகளால் வழிகாட்டப் படுவர்கள்தாம்.

       அவர்களுக்குச் சொல்லுகின்றோம் இந்தியா செயல்முறை ஜனநாயகத்தில - குரங்குகளுக்கும் பங்குண்டு. சில தீர்ப்புகளை அவைகளும் வழங்குகின்றன.

பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பும் உளவுத்துறையும்:

       லிபர்கான் கமிஷன் ஒரு பெரும் பொய்யை ஊருக்கு அறிவித்தது. அதனை பச்சைப்பொய் என்கின்றார்கள்.

       அது, பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்புப்பற்றி உளவுத் துறை எந்தத் தகவலையும் தந்திடவில்லை அதனால் தான் பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பதைத் தடுக்க இயலவில்லை என்பதே அது.

       ஆனால் பாபரி மஸ்ஜித் இடிக்கத் தான் கரசேவகர்கள் புறப்படுகின்றார்கள் என்பதிலிருந்து நாள் தவறாமல் உளவுத் துறை தகவல்களைத் தந்து கொண்டிருந்தது. 1992 நவம்பர் 24 ஆம் நாள் முதல் தினமும் இது குறித்த தகவல்களை மத்திய உளவுத்துறை அரசுக்குத் தந்து கொண்டே இருந்தது. என்பது இப்போது வெளிச்சத்திற்கு வந்திருக்கின்றது.

பாபரி மஸ்ஜித்: வழக்கின் தற்போதைய நிலை!

பாபரி மஸ்ஜித்: உச்சநீதி மன்றத்தில் இன்னொரு வழக்கு முஸ்லிம்கள் தொடுத்தார்கள்.

       பாபரி மஸ்ஜித் 1949 டிசம்பர் 22,23 ஆம் நாள் இஷா தொழுகையைத் தொழுதவர்களில் ஒருவர், பாரூக் அஹ்மத் என்பவர். இவர் அயோத்தியாவைச் சார்ந்தவர். அப்போது அவருக்கு வயது 20 (இருபது) இப்போது அவருடைய வயது 82 ( என்பத்தி இரண்டு).

       இவர் 1949 இல் சிலைகள் வைக்கப்பட்ட சூழல் பற்றிய சாட்சியாகத் தன்னை இணைத்துக் கொண்டுள்ளார்.

       இதற்கு முன்பும், கீழ் நீதி மன்றம் முதல், உச்ச நீதி மன்றம் வரை பாபரி மஸ்ஜித் சம்மந்தப்பட்ட வழக்குகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டவர். முழு மூச்சாக பாபரி மஸ்ஜித் மீட்பில் தன்னை ஈடுபடுத்திவருகின்றார்.

       இவர் தன்னுடைய மனுவை ஆகஸ்ட் 8, 2011 இல் தாக்கல் செய்தார். அதனை நீதிமன்றம் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது.

       இது பாபரி மஸ்ஜித் சம்மந்தமாக முஸ்லிம்கள் தொடுத்துள்ள பத்தாவது மேல் முறையீடு.

       இப்படி மீண்டும் மீண்டும் வழக்குத் தொடர வேண்டியதன் அவசியம், என்னவெனில், எதிர்தரப்பார் நித்தம் ஒரு மேல் முறையீட்டை உச்ச நீதிமன்றத்தில் பதிவு செய்து கொண்டே இருக்கின்றார்கள்.

 பாபரி தீர்ப்பு நீதிபதிகள் ஒரு பார்வை

       நமது சட்டங்களில் என்னென்ன சொல்லப்பட்டிருக்கின்றனவோ அவற்றில் அடிப்படையில் வழக்குகளையும், விவகாரங்களையும் தீர்த்து வைத்திட வேண்டியது தான் நமது நீதிபதிகளின் பணி.

       இதைச் செய்வதைத் தவிர்த்து தங்களது சொந்த மத நம்பிக்கைகளை, தீர்ப்பாக தந்திடக் கூடாது. ஆனால் பாபரி மஸ்ஜித் விவகாரத்தில் இதற்கு நேர் எதிரானவையே செயல்படுத்தப் படுகின்றது.

       இதை மனோஞ் மித்தா என்ற பிரபல்யமான பத்திரிகையாளர் மெத்த வருத்தத்தோடு குறிப்பிடுகின்றார். இவர், பத்திரிகை துறையில் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேல் வெற்றி கொடி நாட்டிவரும், பத்திரிகையாகிய டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா என்ற பத்திரிகையின் செயல் ஆசிரியர்.

       அவர் குறிப்பிடுகின்றார் பாபரி மஸ்ஜித் சம்மந்தமான தீர்ப்புகளைப்படிக்கின்றபோது, இந்து நீதிபதிகள், ஒரு வகையாகவும் இதர நீதிபதிகள் இன்னொரு வகையாகவும், நடப்பதையே நாம் பார்க்கின்றோம்.

       இஃது அடாத செயல். இப்டி ஒரு பார்வையை நீதிபதிகள் மீதோ, நீதிமன்றங்களின் மீதோ செலுத்திடுவது ஏற்புடையதல்ல. ஆனால் அதுதான் யதார்த்தம் என்றாகின்றபோது அதை நாம். மறைக்கவும் முடியவில்லை. இப்படியொரு பார்வைபாய்ச்சுவது தவறு என்றால் அதற்கான முழுப் பொறுப்பையும் நானே ஏற்றுக் கொள்கின்றேன். எங்கேயும் நான் தெரியாமல் சொல்லி விட்டேன், அறியாமல் எழுதி விட்டேன் என ஒப்பாரி வைக்க மாட்டேன்.

 தனது வாதங்களின் தவிர்க்க வியலாத முடிவாக எடுத்துக்காட்டாக இரண்டு தீர்ப்புகளைக் குறிப்பிடுகின்றார் மனோஜ் மித்தா,

       1. 1994 இல் ஜீலையில் உச்ச நீதி மன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பு பள்ளிவாசலுக்கு ஆபத்து இருக்கின்றது, எனத் தெரிந்து கொண்டே கரசேவகர்க்கு அனுமதி வழங்கியது.

       2. 1986 குரங்குகளால் வழிகாட்டப்ட்டு பாபரி மஸ்ஜித் - இல் பூஜைகளை அனுமதிக்க, வகை செய்த தீர்ப்பு

       3. 1993 இல் நரசிம்மராவ் - தீராத துரோகத்தைச் செய்து, அயோத்தியா சட்டத்தை ஏற்றினார். அதில் அவர் உச்ச நீதி மன்றத்தின் கருத்தைக் கேட்டார் நாங்கள் எங்களுடைய கருத்தைச் சொல்ல மாட்டோம் எனச் சொல்லி அந்த மனுவை ஐந்து பேர் கொண்ட சுப்ரீம் கோர்ட் பெஞ்ச் திருப்பி அனுப்பியது. அனால் பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பிற்குப் பின்னால் வைக்கப்பட்ட சிலைகள் அங்கேயே இருக்கவும் பூஜைகள் நடக்கவும் அனுமதி வழங்கியது பெரும்பான்மை தீர்ப்பு ஐவரில் மூவர் வழங்கப்பட்டது. இந்த மூன்று பேருமே இந்து நீதிபதிகள். இதிலிருந்து மாறுபட்டத் தீர்ப்பை வழங்கிய ஏனைய இரண்டு நீதி பதிகளும், இந்துக்கள் அல்லாத நீதிபதிகள். ஒருவர் பார்சி, இன்னொருவர் முஸ்லிம்.

       4. அதேபோல், செப்டம்பர் 30, 2010 இல் வழங்கப்பட்ட அலஹபாத், நீதி மன்ற தீர்ப்பில், 1949, இல் சிலைவைக்கப்பட்ட முக்கியமான வரலாற்று நிகழ்வை ஒருவரிக்குச் சுருக்கி விட்டவர்கள் இருவரும் இந்துக்கள். அதை சற்றாவது விரிவாகப் பதித்தவர், ஒருவர். அவர் இந்துவல்ல முஸ்லிம்.

1949 இல் சிலை வைக்கப்பட்டபோது நடந்த வஞ்சகம்

       1949 டிசம்பர் 22,23 ஆம் நாள் காலை 4 மணிக்கே சிலைகளை வைத்தார்கள். இதற்கு அன்றைய மாநில அரசுகள் உறுதுணையாக இருந்தன.

       1949 டிசம்பர் 22ஆம் நாள் இரவு இஷா தொழுகையை முடித்து விட்டு, முஸ்லிம்கள் பாபரி மஸ்ஜித் - திலிருந்து வெளியே வந்த சற்று நேரத்திற்கெல்லாம். காவல் துறையினர் பாபரி பள்ளிவாசலின் கதவுகளைத் தாங்கள் கொண்டு வந்த பூட்டுகளைப் போட்டுப் பூட்டினார்கள்.

       தொழுகைக்கு வந்த முஸ்லிம்கள் வரும்போதும், போகும் போதும், கற்களைக் கொண்டு தாக்கிய சங்கப் பரிவாரத்தினரை காவல்துறையினர் தடுக்கவில்லை. மாறாக சங்கப்பரிவாரத்தினரின் வன்முறையையே காரணங்காட்டி, பதற்றமான சூழ்நிலை நிலவுவதாகக் கூறி, பாபரி மஸ்ஜித் - ஐ பூட்டிவிட்டார்கள்.

       ஆனால் காலையில் பஜர் தொழுகைக்குப் போனவர்கள் பூட்டுத் தொங்குவதைப் பார்த்து மலைத்து நின்றார்கள். நீதி மன்றங்களை அணுகினார்கள். இன்றளவும் நீதி கிடைக்கவில்லை.

பாபரி மஸ்ஜித் வழக்கு...

                ஒவ்வொரு முறை பாபரி மஸ்ஜித் வழக்கு நீதிமன்றம் வருகின்ற போதும். நீதிபதிகள் தங்களை இராமபக்தர்களாக காட்டி இருக்கின்றார்கள்.

                குறிப்பாக நமது உச்சநீதி மன்றம் இதுவரை பாபரி மஸ்ஜித் விவகாரத்தில் எப்படி நடந்திருக்கின்றது என்பதைப் பார்ப்போமேயானால், நாம் நொடிந்துபோவோம்.

                இவற்றை அடிக்கடி நாம் வைகறை வெளிச்சம் வாசர்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டி வருகின்றோம்.

                பாபரி மஸ்ஜித் - ஐ இடிக்க சதி செய்தவர்கள் அத்வானி உள்ளிட்ட தலைவர்கள் என்றொரு குற்றச்சாட்டு. அந்தக் குற்றச் சாட்டை விசாரிக்க ஒரு சிறப்பு நீதிமன்றம்.

                அந்த நீதிமன்றம் அத்வானி, உமாபாரதி, முரளி மனோகர் ஜோஷி இன்னும் 18 பேர் ஆகியோர் சதி செய்யவில்லை என்றொரு தீர்ப்பை வழங்கியிருக்கிறது. சிறப்பு நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பை மே 4 ஆம் நாள் 2001 ஆம் ஆண்டு வழங்கிற்று.

                சிறப்பு நீதிமன்றம் சொல்வதெல்லாம் சரிதான் என்றொரு ஆமாம் சாமி தீர்ப்பை, நமது நாறிப்போன அலஹாபாத் நீதிமன்றம் மே 20, 2010 இல் வழங்கிற்று.

                இந்த இரண்டு நீதிமன்றங்களும் தந்த தீர்ப்புகள் சரி இல்லை, என்றொரு மேல் முறையீட்டை நமது உச்ச நீதி மன்றத்தில், பதிவு செய்தார்கள், நமது சிஙிமி  என்ற மத்தியப் புலனாய்வுத் துறையினர்.

                இந்த வழக்கு மீதான ஒரு விவாதம் ஜனவரி 16 ஆம் நாள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடந்தது. அப்போது அரசு தரப்பில் வாதாடிய துணை சாலிசிட்டர் ஜெனரல் வழக்கறிஞர், விவேக் தன்கா, புகழ் பெற்ற பாபரி பள்ளி மஸ்ஜித் இடிப்பு என தன் வாதத்தைத் தொடங்கினார்.

                உடனேயே உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி "டட்டு" (Dattu) "பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பு புகழ்பெற்றதுமல்ல, புகழ் பெறாததுமல்ல அது ஒரு சாதாரண நிகழ்வுதான்" என மறுத்துப் பேசியுள்ளார். (THE   HINDU.   17-01-2011)

                தன்னுடைய முதல் சொல்லுக்கே நீதிபதி இப்படி முகத்தில் அறைந்தாற்போல் கூறியதில் அதிர்ந்து நின்றார், அரசு தரப்பு வழக்கறிஞர்.

                நீதிபதி டட்டு தன்னுடைய மனதில் என்ன இருக்கின்றது என்பதைத் தெளிவுபடுத்திவிட்டார். இனி நாட்டு மக்கள் இந்த வழக்கில் தீர்ப்பு எப்படி இருக்கும் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

                இந்நிலையில், பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பில் அத்வானி முதலானோர், சதி செய்தார்களா? என்பதை உச்ச நீதி மன்றம் 27 பிப்ரவரி அன்று இறுதியாக விசாரிக்கும்.

                நீதிமன்றத்தில் ஆங்கிலத்தில் நடந்தனவற்றை ஒரு வரலாற்றுத் தடயமாக இங்கே பதிவு செய்கின்றோம்.

            When additional solicitor  general  Vivek  Tenka described  the  matter  as the  famous  Babari  Masjid  demolition case  Justice  Dattu  retorted  It  Is  neither  famous  nor   unfamous, just an incident  that  happened".              (THE   HINDU.   17-01-2011. P 13)

ஒரு நிகழ்வு

                பாபரி மஸ்ஜித் ஒரு வரலாற்று சிறப்பு மிக்க மஸ்ஜித். இந்தியாவின் தொல்லியல் சின்னம். பாபரி மஸ்ஜித் முஸ்லிம்களுக்கு மட்டும் முக்கியமானதல்ல, மொத்த இந்தியாவிற்கும் முக்கியமானது.

                இப்போது அது உலக அளவில் மக்களின் கவனத்தைக் கவர்ந்து வருகிறது.

                மதசார்பின்மையைப் பீற்றிக் கொள்ளும் உச்சநீதிமன்றம் சிறுபான்மையினருக்கு சொந்தமான பாபரி மஸ்ஜித் விவகாரத்தில் எப்படி நடந்து கொள்கின்றது என்பதை உலகமே உற்று நோக்கிவருகின்றது. உலக முஸ்லிம்கள் ஒவ்வொரு அசைவையும், கூர்ந்து கவனித்து வருகின்றார்கள். 

                பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பை தொடர்ந்து பால்தாக்ரே போன்றவர்களின் தலைமையில் நடந்த முஸ்லிம் இனப்படுகொலைகள் எல்லாம் நீதிபதி 'டட்டு' போன்றவர்களுக்கு ஒரு சாதாரண நிகழ்வுதான். இதுதான் நீதிபதிகளின் மனநிலை என்றால் இந்த நீதிபதிகள் எப்படி இதில் ஒரு சதி இருந்தது என்பதை ஏற்றுக் கொள்வார்கள், அத்வானி போன்றவர்களைத் தண்டிப்பார்கள்.

                எதிர்பார்க்க வேண்டாம் நீதியை, உச்ச நீதிமன்றத்தில் பாபரி மஸ்ஜித் விவகாரத்தில்....

- எம். ஜி. எம்.

Thanks source: http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=22305:2012-12-12-10-21-51&catid=1545:2012&Itemid=790

பாபர் மசூதி இடிப்பும் இஸ்லாமியர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையும்

 

இந்தியாவின் எந்த மூலையில் குண்டு வெடித்தாலும்,அடுத்த சில நொடிகளில் தாடி வைத்த ஒரு முகம் சிவப்பு வட்டத்துக்குள் அடைக்கப்பட்டு, தலைப்புச் செய்திகளில் மீண்டும், மீண்டும் பெரிதாக்கிக் காட்டப்படும். இவர் இந்தியன் முஜாஹிதினைச் சேர்ந்தவர். இவர் தான் அந்த குண்டு வெடிப்புக்கு மூளையாகச் செயல்பட்டவர் என்று பரபரப்பாக, எடிட் செய்யப்பட்ட கொட்டை எழுத்துகளில், ஊடகங்களில் பிரைம் டைம் செய்திகளாக‌ வெளியாகி கொண்டிருக்கும். கவனமாக பக்கத்தில் ஒரு கேள்விக்குறி போட்டப்பட்டிருக்கும்.. வேறொன்றுமில்லை. ஊகிக்கிறார்களாம். குண்டு வெடித்த‌ இட‌த்திற்கு, மோப்ப‌ நாயே போய்ச் சேர்ந்திருக்காது, அதற்குள்ளாக குற்றவாளியை எப்படித் தான் கண்டுபிடிக்கின்றார்களோ !!



எளிதில் ச‌ந்தேகிக்க‌லாம். க‌ற்ப‌னைக்கெட்டிய‌வாறு ஊகிக்க‌லாம். நிரூபிக்க‌த் தேவையில்லை. எளிதில் கைது செய்ய‌லாம். இது தான் இஸ்லாமிய‌ர்க‌ள் மீது இந்திய‌ அர‌சும் ஊட‌க‌ங்க‌ளும் கொண்டுள்ள‌ நிலைப்பாடு. ஆஜ்மீர் த‌ர்கா, தானே, நாண்டெட், ம‌க்கா ம‌ஸ்ஜித் ஆகிய‌ ப‌ல‌ இட‌ங்க‌ளில் குண்டு வெடிப்பு நட‌ந்த‌ போது, இப்ப‌டித் தான் ப‌ல‌ இஸ்லாமிய‌ இளைஞ‌ர்க‌ள் கைது செய்ய‌ப் ப‌ட்ட‌ன‌ர். பயங்கரவாதிகள் என்று அடையாள‌ப் ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட்டு, ஊட‌க‌ங்க‌ள் முன் நிறுத்த‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌ர். பிற‌கு அவ‌ர்க‌ள் குற்ற‌ம் நிரூபிக்க‌ப் ப‌டாம‌ல், அபின‌வ் பார‌த் என்று இந்துத்துவ‌ அமைப்பு, இக்குண்டு வெடிப்புக‌ளுக்கு பொறுப்பாக குற்ற‌ஞ்சாட்ட‌ப் ப‌ட்டு கைது செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌து. அடுத்துப் பெரிய அளவில் பேசப்பட்டது சம்ஜவுத்தா எக்ஸ்பிரஸ் வெடிப்புகள். 2008 நவம்பரில் இந்த வெடிப்புகள் நிகழ்ந்தவுடன் வழக்கம் போல லஷ்கர் ஏ தொய்பா, ஜைஷ் ஏ முகமத் குழுக்கள் தான் இதன் பின்னே உள்ளது என அரசு வழக்கம் போல பொய்யான அறிக்கைகளை விட்டது.ஆனால் விசாரணையில் மெல்ல அபிநவ் பாரத் என்கிற அமைப்பும் முன்னாள் இந்திய ராணுவ அதிகாரி பிரசாத் சிரிகாந்த் புரோஹித் இருப்பதும் தெரியவந்தது. இதே பிரசாத் புரோஹித் தான் மாலேகாவ் குண்டு வெடிப்புகளுக்கு வெடி மருந்து உள்பட தொழில்நுட்ப உதவிகளையும் சாத்வி பிரக்ஞயா தாக்கூருக்கு வழங்கியவர். ச‌ங்க‌ ப‌ரிவார‌ங்க‌ளுட‌ன் இந்திய‌ இராணுவ‌ம்,உள‌வுத்துறை ஆகிய‌ அனைத்து அர‌சு எந்திர‌ங்க‌ளின் கூறுக‌ளும் இணைந்தே செய‌ல்ப‌டுகின்ற‌ன‌ர் என்ப‌த‌ற்கு இது ஒரு எளிய‌ உதார‌ண‌ம். இந்தக் குற்றங்களின் பின்னணியையும், பிரக்யா சிங் தாகூர் சுவாமி அசீமானந்தா உள்ளிட்ட இந்து சாமியார்களையும் அவர்களின் வலைப்பின்னலையும் கண்டு பிடித்து, நீதிமன்றத்தின் முன் நிறுத்திய, ஹேமந்த் கர்கரே என்ற காவல்துறை ஆணையர், 26/11 மும்பையில் பயங்கரவாத தாக்குதலினூடே மர்மமான முறையில் படுகொலை செய்யப்பட்டார். காவி பயங்கரவாதத்தை தோலுரிக்காமல் விட மாட்டேன் என்ற சவாலுடன் கிளம்பிய கர்கரேவுக்கு சிவசேனை, சங்க பரிவார கும்பல்களால் தொடர் மிரட்டல் வந்திருக்கிறது என்பதை காங்கிரசு அமைச்சர் திக் விஜய்சிங்,கர்கரே தன்னுடன் பேசிய தொலைபேசி உரையாடல்களை கொண்டு உறுதி செய்திருக்கிறார். ஊடகங்களும் அது குறித்து பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ளவில்லை என்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.




முஸ்லிம்கள் கைது செய்யப்படும் போது, பரபரப்பாக்கும் ஊடகங்கள், அவர்கள் விடுவிக்கப்படும் போதும் சங்க பரிவாரங்கள் கைது செய்யப்படும் போதும் அமைதியாக அச்செய்திகளை இருட்டடிப்பு செய்து விடுகின்றன. முஸ்லிம்கள் கைதாகும் போது தீவிரவாதி கைது செய்யப் பட்டான், அவன் இவன் என்று மிகக் கேவலமாக சித்தரிக்கும் அதே ஊடகங்கள், இந்து இளைஞர்கள் கைது, இந்தியன் முஜாஹிதினால் மூளைச் சலவை செய்யப்பட்டனரா? என்று பவ்யமாக பம்முவதையும் பார்க்கிறோம். இதற்கு நல்ல உதாரணம், வெகு சமீபத்தில் மோடி வருகையை ஒட்டி, வெடித்த பாட்னா குண்டுகள்.

போராடும் ம‌க்க‌ள் மீதோ, ஒரு இன‌த்தின் மீதோ ஒடுக்குமுறை செலுத்துவது என்று முடிவெடுத்து விட்டால், அரசு இயந்திரம் முத‌லில் செய்வ‌து க‌ருத்துருவாக்க‌ம். வெகும‌க்க‌ள் ம‌த்தியில் போராடுப‌வ‌ர்க‌ளின் ந‌ன் ம‌திப்பைச் சீர்குலைப்ப‌து, தீவிர‌வாதிக‌ள் என்று அடையாள‌ப் ப‌டுத்துவ‌து, அந்நிய‌ ஏஜென்டுக‌ள், அந்நிய‌ ச‌தி என்று முத்திரை குத்துவ‌து.மண்ணைக் காக்க‌ போராடும் விவசாயிக‌ள் அனைவ‌ரும் ந‌க்ச‌லைட்டுக‌ள், இயற்கை வளங்களை காக்கப் போராடும் ப‌ழ‌ங்குடியின‌ர் அனைவ‌ரும் மாவோயிஸ்ட்டுக‌ள், கூடங்குள அணு உலையை எதிர்த்து போராடும் மக்கள் அந்நிய நிதி பெறும் தேசத் துரோகிகள், இஸ்லாமியர்கள் அனைவரும் பயங்கரவாதிகள். இது தான் அரசு எந்திரங்கள் இடையறாது ஊடகங்களில் மேற்கொள்ளும் கருத்துருவாக்கத்தின் விளை பொருட்கள்.



'முஸ்லிம் தீவிரவாதம்' பற்றி மிக அதிகமாகப் பேசப் பட்டுவரும் நம் நாட்டில் இஸ்லாமியர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறைகள் குறித்துப் பேசப்படுவதில்லை. 1992 ஆம் ஆண்டு திசம்பர் 6 ஆம் நாள் பாபர் மசூதி இடித்துத் தள்ளப்பட்ட நிகழ்வு இந்திய அரசமைப்பில் கூறப்பட்டுள்ள மதச்சார்பின்மை கொள்கை என்பது நடைமுறையில் இல்லை என்பதை உலகில் அம்பலமாக்கிய ஒன்றாகும். மதச்சார்பின்மையையும் ஜனநாயகத்தையும் சமத்துவத்தையும் விரும்பும் எல்லோரும் இந்து பெரும்பான்மைவாதத்திற்கும் இந்துத்துவ பாசிசத்திற்கும் எதிராகவும் போராட வேண்டிய கடமையை உணர்த்தி நிற்கும் நாள். மேலும், ’வளர்ச்சி’ என்ற பெயரில் பா.ஜ.க வை வரவேற்கும் போக்கு பெருகி வரும் இன்றைய சூழலில், இந்துத்துவ வெறி அரசியல் இது வரை இச்சமூகத்தில் விளைவித்த தீங்குகளை நினைவுப்படுத்த வேண்டிய தேவையும் அதிகமாகின்றது.

>

நிச்சயமாக இதில் மாற்றுக் கருத்துக் கொண்டவர்களும்இருக்கக் கூடும். மாற்றுக் கருத்துகளுக்கு இடையேயானப் போராட்டம் தான் கருத்தின் வளர்ச்சிக்கு வழி வகுக்கின்றது. மாற்றுக் கருத்து இருப்பினும் இந்த கருத்தரங்கத்திற்கு வருமாறு சேவ் தமிழ்சு இயக்கம் சார்பாக அன்போடு அழைக்கிறோம். திறந்த மனதுடன் நேரில் விவாதிப்போம்.


Thanks Soruce: http://save-tamils.blogspot.in/2013/12/blog-post_5.html

பாபர் தனது மகன் ஹுமாயுனுக்கு எழுதிய உயில்

பாபர் தனது மகன் ஹுமாயுனுக்கு எழுதிய உயில்

கி.பி 11.01.1527 அன்று தனது புதல்வர் ஹூமாயூனுக்கு விட்டுச் சென்ற புகழ்பெற்ற உயிலில் பாபர் பின்வருமாறு கூறுகிறார் :
‘‘அருமை மகனே! வகை வகையான மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் இந்தியாவில் வாழ்கிறார்கள். இத்தகைய நாட்டின் அரசாட்சியை மன்னாதி மன்னராம் கடவுள் உன்னிடம் ஒப்படைத்ததற்கு நீ நன்றி செலுத்த வேண்டும். ஆகவே நீ பின்வருவனவற்றைக் கடமைகளாக அமைத்துக் கொள்”
“நீ உனது மனதைக் குறுகிய மத உணர்வுகள், தப்பெண்ணங்கள் பாதிக்க அனுமதிக்கக் கூடாது. மக்களின் எல்லா பிரிவினர்களும் பின்பற்றுகின்ற மதசம்பந்தமான மென்மையான உணர்ச்சிகளுக்கும் மதப்பழக்கங்களுக்கும் நீ உரிய மதிப்புக் கொடுத்து பாரபட்சமற்ற முறையில் நீதி வழங்க வேண்டும்.”
“நீ மற்ற சமூகத்தினரின் வழிபாட்டுத் தலங்களை ஒரு போதும் இடித்துச் சேதப்படுத்தக் கூடாது. நீ எப்போதும் நியாயத்தை நேசிப்பவனாக விளங்க வேண்டும். இதனால் மன்னருக்கும் மக்களுக்குமிடையே சுமுகமான இனிய உறவு நிலவ முடியும். அப்போதுதான் அமைதியும் திருப்தி உணர்வும் நிலைபெறும்.”
இது பாபர் தனது மகன் ஹுமாயுனுக்கு எழுதிய உயில் பாபர் நாமா எனும் வரலாற்று புத்தகம் இதை பதிவு செய்துள்ளது

KALPANA-I Satellite Images

Christmas - கிறிஸ்மஸ் – மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள்

கிறிஸ்மஸ் – மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள்

‘நத்தார் பண்டிகை’ அல்லது ‘கிறிஸ்மஸ்’ – Christmas – என அழைக்கப்படும் ‘இயேசு கிறிஸ்த்துவின் பிறந்தநாள் விழா’ ஒவ்வொரு வருடமும் டிசம்பர் 25 அன்று பெரும்பாலான கிறிஸ்த்தவர்களால் கொண்டாடப்படுகின்றது. கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபையினர் என்கின்ற கிறிஸ்த்தவ பிரிவினரால் ஜனவரி 7ம் நாள் கொண்டாடப்படுகின்றது.

பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம் அறிவுபூர்வமானதா? கிறிஸ்த்தவ நம்பிக்கையின்படி இறைமகனுக்கே(?) பிறந்தநாளா? என்கின்ற வாதப்பிரதிவாதங்களுக்குள் நுழையாமல் கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை டிசம்பர் 25ல் கொண்டாடப்படுவது சரிதானா?

வரலாற்று ஒளியில் கிறிஸ்மஸ்…
கிறிஸ்மஸின் தோற்றம்

ஆரம்ப கால கிறிஸ்த்தவ சமுதாயத்தில் கிறிஸ்மஸ் உள்ளிட்ட எந்தவொரு பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்களும் கொண்டாடப்படவில்லை. கிறிஸ்மஸ் நாள் மரபுவழி வருவதேயன்றி இயேசுவின் உண்மையான பிறந்தநாள் அல்ல. மேலும், கிறிஸ்மஸ் மரம், கிறிஸ்மஸ் தாத்தா, கிறிஸ்மஸ் கேக் போன்ற அனுஸ்டானங்கள் புராதன பாபிலோனிலிய மக்களின் கலாசாரம் என என்சைக்ளோபீடியா -The world book Encyclopedia – The Encyclopedia of Religion and Ethics – the Encyclopedia Americana – கூறுகின்றது.

விக்கிபீடியா தருகின்ற தகவலின் அடிப்படையில், இத்தாலி போன்ற நாடுகளில் காணப்பட்ட ‘சட்டர்நாலியா’ (சடுர்நலியா பண்டிகை) – Saturnalia – மற்றும் உரோமர்களால் டிசம்பர் 25ல் கொண்டாடப்பட்டு வந்த வெற்றி வீரன் சூரியன் (Sol- Indicts) என்றழைக்கப்பட்ட சூரியக் கடவுளின் பிறந்தநாளான நட்டாலிஸ் சோலிஸ் இன்விக்ட்டி- Natalis Solis Invicti – (சோல் இன்விக்டுஸ்) என்கின்ற குளிர்கால பண்டிகைகளை தழுவியே கிறிஸ்மஸ் தோன்றியதாக கூறுகின்றது.
இதனை உறுதிப்படுத்தும் வகையில்,

• கிறிஸ்த்தவ எழுத்தாளர்கள் இயேசுவின் பிறப்பை சூரியனின் மீள்உதயத்தோடு ஒப்பிட்டுள்ளதையும்,

• இயேசு சோல்-இன் சூரியக்கடவுளாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளதையும்,

• சிப்ரியன் – Cyprian- என்கின்ற கிறிஸ்த்தவ மதபோதகரின் “எவ்வளவு அதிசயச் செயல் சூரியன் பிறந்த நாளில்…. கிறிஸ்த்துவும் பிறந்தது….” “ Oh ,how wonderfully acted Providence that on that day on which that Sun was born . . . Christ should be born…” என்கின்ற வாக்குமூலத்தையும்,

• இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, இதனை முழுக்க முழுக்க உறுதிப்படுத்துகின்ற “சோல் இன்விக்டுஸ்- கிறிஸ்மஸின் தொடக்கத்திற்கு மிகப்பெரிய பங்களிப்பு செய்துள்ளது” என்கின்ற கத்தோலிக்க கலைக்களஞ்சியத்தின் வாக்குமூலம்
போன்ற சான்றுகளை கோடிட்டு காட்டுவதன் மூலம், சூரியக் கடவுளின் பிறந்தநாள் உள்ளிட்ட குளிர்கால கொண்டாட்டங்களை அடிப்படையாக வைத்து மிகமிக பிற்பட்ட காலத்தில் தோன்றிய ஒரு பண்டிகையே கிறிஸ்மஸ் என்கின்ற கருத்தை உறுதி செய்கின்றது.

‘செக்டுஸ் ஜுலியஸ் அப்ரிகானுஸ்’ – Sextus Julius Africanus – என்கின்ற மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கிறிஸ்த்தவ எழுத்தாளரால் இயேசு கிறிஸ்து டிசம்பர் 25ல் பிறந்தார் என்கின்ற கருத்து வரலாற்றில் முன் வைக்கப்படுகின்றது. இதற்கு ‘ஒரிஜென்’- Origen – போன்ற ஆரம்பகால முக்கிய கிறிஸ்த்தவ மதகுருக்களே மிக கடுமையான எதிர்ப்பை வெளியிட்டனர். கிறிஸ்த்தவ இறையியல் அறிஞரான ஒரிஜென், “பார்வோன்- pharaoh – அரசனைப் போன்று இயேசு கிறிஸ்த்துவின் பிறந்தநாளை கொண்டாடக்கூடாது என்றும், பாவிகளே அவ்வாறு செய்வதாகவும், புனிதர்கள் அவ்வாறு செய்யமாட்டார்கள்” என்றும் தனது கடும் கண்டனத்தை வெளியிட்டார்.

Periya Nesavu Theruvil...... Video!!!!

Post by Ibnu Maja.

பாட்னா குண்டு வெடிப்பு : 5 ஹிந்து இளைஞர்கள் கைது கைது !

இது தான் ஜனநாயகமா....????
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் கைது செய்யப்படும்போது அவர்கள் குறித்த தகவல்களை பூதாகரமாக கிளப்பும் போலீசார் 5 ஹிந்து இளைஞர்கள் கைது செய்யப்பட்ட விதத்தை மென்மையாக கையாள்வதாகவும் குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது. என பாட்னா இணையதளம் ஒன்றின் செய்தி ஆசிரியர் இர்ஷாதுல் கூறியுள்ளார்.

பாட்னா குண்டு வெடிப்பு : 5 ஹிந்து இளைஞர்கள் கைது கைது !

1.கோபால், 2.கணேஷ், 3.பவன், 4.விசால், 5.ராஜு 'ஊமை'யாகிப் போன ஊடகங்கள் !! நரேந்திர மோடியின் ஏற்பாட்டின் பேரில், பெரும் செலவில் கூலிக்கு ஆள் அமர்த்தி 'பாட்னா'வில் குண்டுவெடிப்பை நிகழ்த்தியது, ஹிந்துத்துவ தீவிரவாதிகள் தான் என, தற்போது தெரிய வந்துள்ளது. 

பாட்னாவிலிருந்து 150 கி.மீ. தூரத்தில் 'லக்கி சராய்' என்ற இடத்தில் வைத்து, தேசிய புலனாய்வு (NIA)அமைப்பினரால், சனிக்கிழமையன்று (09/11) கைது செய்யபபட்ட இவர்கள், நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தி சிறைக்கு அனுப்பப் பட்டுள்ளனர்.

பாகிஸ்தான் ஐ.எஸ்.ஐ.யுடன் தொடர்புடைய, கோபால் குமார் கோயல், விகாஸ் குமார், பவன் குமார், கணேஷ் குமார் ஆகியோரிடமிருந்து பல்வேறு வங்கிகளின் 'ATM' கார்டுகள், ஏராளமான வங்கி பாஸ் புத்தகங்கள் ஆகியவற்றை போலீசார் பறிமுதல் செய்துள்ளனர். கைது செய்யப்பட்டுள்ள அனைவரும் 20-25 வயதுடையவர்கள் என்றும், இவர்கள் 'சங்பரிவார்' தீவிரவாத அமைப்புக்களால் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டு, இது போன்ற பாதக செயல்களில் ஈடுபடுத்தப் பட்டுள்ளதும் தெரிய வந்துள்ளது. இவர்கள் அளித்த தகவலின் பேரில், இன்றைய தினம் (11/11/13) ராஜு சாவ், என்ற மற்றொரு தீவிரவாதியும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளான். பாட்னா குண்டு வெடிப்பு நிகழ்ந்த சில மணி நேரத்துக்குள்ளாகவே கைது செய்யப்பட்ட 'ஹிந்துத்துவா' தீவிரவாதி 'பங்கஜ்' குறித்து, அரச பயங்கரவாதிகளும் ஊடக ஊதாரிகளும், வாய் திறக்க மறுக்கின்றனர்.

Source : http://samuthayaarangam.blogspot.com/2013/11/5.html & azar.tntj